In 2023 werden 281 miljoen mensen in 59 landen/gebieden geconfronteerd met een hoge mate van acute voedselonzekerheid. Dat is een toename met 24 miljoen sinds 2022 en dubbel zoveel als in vergelijking met 2019. De getroffen bevolkingsgroepen hebben te kampen met een ernstige, plotseling opduikende of aanhoudende voedselschaarste, zijn afhankelijk van noodhulp en moeten overlevingsstrategieën ontwikkelen om in hun behoeften te voorzien.

Op middellange tot lange termijn pleit de Coalitie tegen de honger (CTH) voor een hervorming van de voedselsystemen en het bevorderen van de agro-ecologie als structurele recepten om de wereldbevolking te voeden en de verschillende klimaat-, politieke en economische schokken het hoofd te bieden. Om dat mogelijk te maken, vormt beleidscoherentie voor ontwikkeling een enorme, maar niet minder cruciale uitdaging.

Op korte termijn vergen voedselcrisissen noodmaatregelen en dus humanitaire reacties, zoals bij natuurrampen, gewelddadige conflicten of verplaatsingen van bevolkingsgroepen. Dergelijke fragiele situaties vereisen ook een aangepaste, holistische en complementaire aanpak om tegen 2030 de ontwikkelingsdoelstelling van “geen honger”te bereiken en dus honger uit de wereld te bannen.

Deze nota baseert zich op de politieke en operationele expertise van de leden van de CTH en biedt een overzicht van de huidige trends en ook van de prioritaire antwoorden daarop. Zij bevat een aantal concrete aanbevelingen voor de belangrijkste actoren van de Belgische ontwikkelingssamenwerking die actief zijn in fragiele contexten.